.


Is de Messias de zoon van David? (Deel 1) vrijdag 25 december 2020 | Gershon Nerel

2000 jaar geleden waren de Joden in Galilea, in Judea en buiten Eretz Israel, het land Israël, er volledig van overtuigd dat Yeshoea (Jezus), de inspirerende rabbi-leraar en de wonderdoener, de zoon was van een man met de naam Jozef (Lukas 3:23), 'uit het huis van David' (Lukas 1:27; 2:4). Velen geloofden dat zijn moeder Miriam uit Nazareth was (Johannes 6:42).

Aan het begin van het Evangelie van Matteüs' in het Nieuwe Testament schreef de apostel als volgt over de stamboom van Messias Yeshoea: 'Het geslachts­register van Jezus Christus, de Zoon van, de zoon van Abraham' (Matteüs 1:1 HSV). In principe verwijzen alle lijsten van voorouders in de Bijbelse geschiedenissen alleen naar de vaders bij de voorouders, zonder de namen van de moeders te noemen.

De inconsistente lijn van de Messias

De eerste twee hoofdstukken in het Evangelie van Matteüs' beschrijven een dubbele herkomst voor Messias Yeshoea. Deze beschrijving geeft een 'combinatie' weer van zowel de fysieke als de onnatuurlijke achtergrond van de voorouders. Namelijk dat er achter Yeshoea aardse ontstaan een Davidische afstamming bestond tot aan Jozef, 'de man van Mirjam, uit wie geboren is Yeshoea is, die Messias wordt genoemd' (Matteüs 1:16).

Verder specificeert Mattheus door een gedetailleerd verslag te geven ook drie reeksen van elk precies veertien generaties, van aartsvader Abraham tot Messias Yeshoea. Veertien generaties van Abraham tot koning David; plus 14 generaties van David tot de vernietiging van de eerste tempel (586 v. Chr.) en de ballingschap van Israël in Babylon, en nog eens 14 generaties tot de komst van de Messias.

Na Mattheus' beschrijving van de lange lijst van voorouders, die de aardse koninklijke 'bloedlijn' van de Messias weergeeft, onthult het Nieuwe Testament ook een uniek mysterie over de oorsprong van de Messias - dat Jozef, de echtgenoot van Miriam, zeker niet Yeshoea biologische vader was. In werkelijkheid was Jozef, een rechtschapen man die zijn verloofde Miriam liefdevol respecteerde, slechts de adopterende stiefvader van de Heer Yeshoea op deze aarde.

Lucas, de derde evangelist, geeft extra informatie die niet alleen voor het gewone volk, maar ook voor vele discipelen en apostelen van de Heer Yeshoea verborgen werd gehouden. Namelijk dat de Messias fysiek van vaderloze afkomst was in deze wereld. Hij is geboren zonder mannelijke tussenkomst. Volgens de openbaring die aan Lukas is gegeven was het door de wonderbaarlijke betrokkenheid van de Heilige Geest dat de Heer Yeshoea als een baby in deze wereld verscheen door Miriam (Lukas 1:34-35). Deze paradoxale vraag over de genealogie van de Messias, of het een natuurlijke of een onnatuurlijke 'erfelijke opvolging' in deze wereld betreft, heeft veel mensen uitgedaagd, in het verleden en nu. Daarom vragen wij ons ook af, of het echt van belang is om de authenticiteit van de genealogische gegevens van de Messias perfect nauwkeurig te beschrijven.

David's Troon in het Nieuwe Testament

De engel Gabriël, die door God was gezonden om de maagd Mirjam te vertellen dat ze zich moest verheugen en niet bang moest zijn voor haar ongewone zwanger­schap, zei tegen haar dat haar wonder­baarlijke Zoon Yeshoea (Redding) zal worden genoemd, 'en God, de Heere, zal Hem de troon van Zijn vader David geven,' (Lucas 1: 32). Met andere woorden, de Messias Yeshoea zal voor altijd over Israël regeren, het 'huis van Jakob', 'en aan zijn koninkrijk zal geen einde komen' (Lucas 1:33). Zo zijn zowel de Evangeliën van Matteüs als Lukas het erover eens dat de Heer Yeshoea de Verlosser is, de Koning van het Joodse volk en dat Hij eerst naar Zijn eigen uitverkoren volk is gekomen. Er is echter ook nog een tegenstrijdigheid: Wiens troon zal de Messias 'Zoon van David' precies erven - die van Koning Salomo, zoals Mattheus schrijft (1:6-7), of in plaats daarvan de zetel van 'Nathan de zoon van David', zoals Lucas in zijn lijst schrijft, waarbij hij Koning Salomo negeert (Lucas 3:31)? Deze vraag laten we vooralsnog onbeantwoord.

Paulus' inzicht in de lijn van de Messias

Het is niet verwonderlijk dat ook de apostel Paulus, net als zijn tijdgenoten in de eerste eeuw, er volledig zeker van was dat de Heer Yeshoea een directe bloedlijn had met koning David, die zo'n 1000 jaar voor de verschijning van de Messias in Bethlehem in Jeruzalem regeerde. De apostel aan de heidenen heeft hen duidelijk geschreven: 'Paulus, een dienstknecht van Jezus Christus, een geroepen apostel, afgezonderd tot het Evangelie van God, dat Hij tevoren beloofd had door Zijn profeten, in de heilige Schriften, ten aanzien van Zijn Zoon, Die wat het vlees betreft geboren is uit het geslacht van David. (Romeinen 1:1-3). Niet alleen aan de Romeinen, maar ook aan Timoteüs, de trouwe metgezel van Paulus, bracht de apostel dezelfde boodschap (2 Timoteüs 2:8).

'Zoon van David' als Messias in de Tenach?

De Hebreeuwse aanduiding Mashiach Ben David (Messias Zoon van David) in de zin van de verzoenende-vergevens­gezinde Messias komt in de hele Tenach (Oude Testament) helemaal niet voor. Hoewel de Messias Zoon van David niet voorkomt in de 24 boeken van de Masoretische canon, is het een centraal en vormend Joods idee. Binnen de mainstream Joodse gedachte en traditie verwijst het concept van de Messias Zoon van David wel naar een reddend menselijk persoon, maar deze persoon moet volgens de rabbijnse wijzen, zowel in het verleden als in het heden, niet de Heer Yeshoea zijn. Ongeveer 3000 jaar geleden vertelde de profeet Nathan aan koning David, dat de Heer na hem zijn nakomeling, die uit zijn eigen lichaam zal voortkomen, zal doen opstaan en zijn koninkrijk zal vestigen. Deze zoon van David moest een huis bouwen - een tempel - voor de naam van de Heer (2 Samuël 7:12-16). Deze woorden verwijzen duidelijk naar Koning Salomo, die de eerste tempel had gebouwd, maar uiteindelijk brachten Salomo's ernstige zonden een eeuwige ramp voor zijn dynastie met zich mee. Ook de profeet Jesaja profeteerde ongeveer 2600 jaar geleden met unieke woorden, die wezen op een geweldige Verlosser, wiens 'naam zal zijn: Wonder­baar, Raadsman, Machtige God, Eeuwige Vader, Vredevorst', die zal regeren op Davids troon (Jesaja 9:6-7). Dezelfde Jesaja schreef ook dat de toekomstige Heiland, vervuld van Geest en gerechtigheid, zal voortkomen uit koning David en zijn vader Isaï (Jesaja 11:1-10). Maar in de vier evangeliën brengt de Heer Yeshoea een revolutie teweeg in deze hele kwestie, zoals we later zullen zien.

Wie is de Messias?

Na de hierboven genoemde korte blik op de Bijbel­teksten over de Davidistische afkomst van de Messias is het nog steeds interessant, zelfs noodzakelijk, om te onderzoeken en te ontdekken waarom deze kwestie systematisch in de Evangeliën wordt besproken. Waarom heeft de Heer Yeshua in de eerste drie Evangeliën van Matteüs, Markus en Lukas, eigenlijk expliciet en herhaaldelijk aan zijn toehoorders gevraagd: 'Waarom zegt u dat de Messias de zoon van David is' (Marcus 12:35)? Bovendien is het alleen in het Evangelie van Johannes dat we de 'sleutel' kunnen vinden om de deur naar het antwoord op dit mysterie te openen. Ongetwijfeld wist de Heer Yeshoea goed dat de Joden om Hem heen, net zoals de Joden van vandaag, ervan overtuigd waren dat de Messias de biologische zoon van David moet zijn. Maar Hij daagde dit geloof openlijk en krachtig uit. In een later artikel zullen we deze puzzel behandelen.

 

Gershon Nerel (www.iseeisrael.com) uit Yad Hashmona is reisgids en schrijver, met name over het Messiaanse Jodendom.

.

Verklaring van de Protestantse Kerk tijdens Kristallnachtherdenking 8 nov. 2020

Verklaring van de Protestantse Kerk in Nederland over erkenning van schuld en onze verantwoordelijkheid voor de toekomst, zoals uitgesproken door ds. René de Reuver, scriba generale synode, tijdens de Kristallnachtherdenking op 8 november 2020.

"Ook aan het einde van dit 75e jaar van onze bevrijding komt de Joodse gemeenschap van Nederland in Amsterdam bijeen voor de Kristallnachtherdenking.

In de nacht van 9 op 10 november 1938 begon met een eerste pogrom de gewetenloze, machinale moordcampagne waaraan in de daaropvolgende jaren zes miljoen Joden ten prooi vielen. Maar zoals Abel Herzberg schreef in zijn dagboek uit Bergen Belsen: Er zijn in de Tweede Wereldoorlog geen zes miljoen Joden uitgeroeid, maar er is één Jood vermoord en dat zes miljoen keer. Ook andere groepen vielen uitsluiting, wegvoering en moord ten deel.

Het is onvoorstelbaar hoe groot het verdriet is dat de Shoah in de Joodse gemeenschap heeft teweeggebracht en hoe diep de pijn die de overlevenden hebben gevoeld. Een pijn die door de volgende generaties wordt meegedragen en ervaren. Het is in erkenning van dat verdriet en van die pijn dat de Protestantse Kerk in Nederland zich richt tot de Joodse gemeenschap in ons land. Nog niet eerder zocht de Protestantse Kerk op deze wijze het gesprek met onze Joodse gesprekspartners. Dat dit pas in het 75e jaar van de bevrijding geschiedt, is laat. Naar wij hopen niet té laat.

De Protestantse Kerk in Nederland wil zonder terughoudendheid erkennen dat de kerk mede de voedingsbodem heeft bereid waarin het zaad van antisemitisme en haat kon groeien. Eeuwenlang werd de kloof in stand gehouden die later de Joden in de samenleving dusdanig kon isoleren dat ze konden worden weggevoerd en vermoord. Ook in de oorlogsjaren zelf heeft het de kerkelijke instanties veelal aan moed ontbroken om voor de Joodse inwoners van ons land positie te kiezen. Dit ondanks de daden van ongelofelijke persoonlijke moed die, God-zij-dank, ook door leden van de kerken werden verricht. Met dankbaarheid gedenken wij hen die de moed hadden om tijdens de oorlog in verzet te komen.

De Protestantse Kerk erkent tevens dat de opvang van de Joden die na 1945 terugkeerden in onze samenleving tot schrijnende situaties heeft geleid. De problemen die werden ondervonden bij de terugkeer van oorlogspleegkinderen naar de Joodse gemeenschap en bij de restitutie van bezit zijn daarvan pijnlijke voorbeelden.

In de erkenning van dit alles belijdt de kerk schuld. Vandaag in het bijzonder tegenover de Joodse gemeenschap. Want antisemitisme is zonde tegen God en tegen mensen. Ook de Protestantse Kerk is deel van deze schuldige geschiedenis. Wij schoten tekort in spreken en in zwijgen, in doen en in laten, in houding en in gedachten. Mogen alle slachtoffers van de grote verschrikking een gedachtenis en naam (Hebreeuws: Yad vaShem) hebben in het hart van de Eeuwige, de God van Israël. Dat alle geliefden die worden gemist, niet worden vergeten.

Zoals geschreven staat:

Aarde, dek mijn bloed niet toe, laat mijn jammerklacht geen rustplaats vinden. (Job 16:18)

We nemen onszelf voor alles te doen wat mogelijk is om de joods-christelijke relaties verder uit te laten groeien tot een diepe vriendschap van twee gelijkwaardige partners, onder andere verbonden in de strijd tegen het hedendaagse antisemitisme". 

 

Jezus: een Joods-Christelijk gesprek

 

Christologie auf dem Prüfstand, Jesus der Jude – Christus der Erlöser, Verlag Herder, (Freiburg im Breisgau 2019).

Is hij Jezus de Jood, of veeleer Christus de Verlosser? Is er een christologie denkbaar die de Joden in hun waarde laat ‘als Gods eerste liefde? Joodse én Christelijke vragen en (voorlopige?) antwoorden.

Leerhuis Uitvoering : ds. Gerben Westra Leiding : G. W. Elbertsen-Wiegeraadt

Datum(s) : Woensdagen 20 en 27 januari 2021 Aanvangstijd : 20.00 uur

Plaats : zijzaal Taborkerk, Prinsessenlaan 8 Ede

Een andere kijk op Paulus.

Maar wat is die erfenis? Daar worden steeds vaker vraagtekens bij geplaatst. De positie van de vrouw, de plaats van de overheid, de verhouding tot Israёl, het zondebegrip, en sommige gedragsregels staan voor even zo vele opvattingen die dogmatisch als in beton geklonken lijken te zijn. Ze hebben dikwijls verwarring en ook veel verdriet veroorzaakt. Reeds lang is een andere kijk op Paulus gaande. Die andere kijk is misschien wel het beste te illustreren met de sleuteltekst Galaten 3:28 “….hebt u met Christus bekleed. Hierbij is geen sprake van Jood of Griek, van slaaf of van vrije, van mannelijk of vrouwelijk. Gij alle zijt immer één in Christus Jezus.“ Een leerhuisavond over Paulus is een ontdekkingstocht om het begrip vrijheid in Christus voor deze tijd te leren verstaan. René van den Beld emeritus predikant uit Baarn

Leerhuis Uitvoering : dr. R van den Beld Leiding : G. W. Elbertsen-Wiegeraadt

Datum(s) : Woensdag 17 februari 2021 Aanvangstijd : 20.00 uur

Plaats : zijzaal Taborkerk, Prinsessenlaan 8 Ede

De identiteit van Mozes

Sigmund Freud waagde zich als hoogbejaard psychoanalyticus aan een provocerende studie over Mozes en de monotheïstische religie, waarin hij Mozes herleidde tot zijn Egyptische afkomst. Wilde hij daarmee tijdens de naziterreur de Joden vrijwaren van de 'uitvinding' van het monotheïsme? In 1941 betwistte godsdienstwijsgeer Martin Buber de connectie met de universele zonnegod van Achnathon. De God van Mozes is onzichtbaar, maar laat zich niettemin zien en horen in de geschiedenis van de volkeren en eist volgens Buber een volk geheel en al op.

Geloof en leven Uitvoering : drs Bert Engelfriet

Datum(s) : woensdag 10 maart 2021 Aanvangstijd : 20.00 uur

Plaats : Beatrixkerk Ede, Beatrixlaan 54 Ede

Contactpersoon : Harry Kroon

Ds. N.W. van den Houten Mr. Beelpark 36 6716 EW Ede 0318-307321

 

In verband met overheidsmaatregelen

kunnen activiteiten van Kerk & Israël op de Veluwe 

veranderen cq. vervallen.

 


↑ Top  

© Kerk en Israel - Veluwe 2021   - Leden -

Uw Internet Explorer versie is verouderd.

Deze website kan niet met deze browser worden bekeken!

Upgrade uw browser naar de laatste versie (Internet Explorer 8) of installeer een andere browser, zoals Firefox of Google Chrome)